Vitrin


İNCELE

İsrafil'in Aynası


İnceleme: Kadim Gültekin

Şebnem Pişkin bir süredir okumayı düşündüğüm bir yazardı. Birkaç kitabı elimdeydi ama bir türlü fırsat bulup okuyamamıştım. En sonunda yazarın "İsrafil'in Aynası" isimli kitabından başlayabildim.

Kitap görsel olarak ilgi çekici ve bize has olduğunu özellikle vurguluyor. Arka kapak yazısından biraz felsefi/tasavvufi bir yapısının olduğunu anlıyorsunuz. Ama okumaya başladığınızda kitabın tasavvufi altyapısının son derece baskın olduğunu fark ediyorsunuz.

Roman, genel itibariyle ruhların ilk yaratıldıkları zamandan bu yana geçirdikleri süreci, sevgi, iyilik, gerçek aşk gibi konuları ele alıyor. Bunu da birtakım karakterler etrafında, derin sorgulamalar eşliğinde okura sunuyor. Çok hareketli bir kitap olmadığını belirtlmem gerek. Olaylar karakterlerin içsel yolculuklarıyla birlikte verilmiş. Bu esasında bir handikap. Okurun sıkılması olasılığı çok fazla olmasına rağmen Şebnem Pişkin durumu iyi kotarmış. Tasavvufla çok ilgili olmayan okurlar da kitabı dikkatleri dağılmadan okuyabilirler. İnce bir kitap ve yazarın yarattığı atmosfer de öyküyü epey okunur kılmış zaten. Özellikle giriş bölümündeki, ruhun zaman ve mekân üzerindeki seyahatinin anlatımını epey beğendiğimi söyleyebilirim.

Yazar üç katmanlı bir öykü sunmuş. Giriş bölümünde İsrafil'e ve onun çevresindeki ışık varlıklarına tanıklık ediyoruz. Sonra günümüze geliyor ve Ozan'ın öyküsünü okuyoruz. Derken hiç beklemediğimiz bir şekilde Osmanlı dönemine dönüp bir cariyenin dilinden dökülenleri dinliyoruz.

Giriş bölümü itibariyle aslında romanın varacağı noktanın neresi olduğu kestiriyorsunuz. Ama özellikle cariye Safiye'nin kitaba girmesiyle birlikte zihninizde soru işaretleri oluşuyor ve romanın sonuna kadar merak duygunuz ayakta kalıyor. En sonda parçalar birleşiyor. Ancak birleşimi yazar bariz bir şekilde vermemiş. Biraz okura bırakmış işi.

Kitabın anlatımı sade ve güzel ama zaman kipinin ani değişimlerinden pek haz etmediğimi belirtmem gerek. Olaylar 'di'li geçmiş zamanla anlatılırken yer yer şimdiki zamana kayıyor. Şimdiki zaman anlatımlarının öykü ve romanlarda pek yerinde olmadığını düşünenlerdenim. Hikâyenin o anki gelişimine göre kullanılabilir fakat kitabın geneline yayılınca biraz eserin etkisini kırabiliyor. Tabii bu tamamen öznel bir yaklaşım.

İsrafil'in Aynası, kısa sürede okunabilecek, başarılı kurgusu ve derinlikli yapısı ile birçok kişinin beğenisini kazanabilecek bir eser...


 

Yorum ekle

Güvenlik kodu
Yenile